மனதோரம் உந்தன் நினைவுகள்_4_ஜான்சி

0
356

Manathoram Unthan NinaivukaL_Epi 4_Jansi

அத்தியாயம் 4

இதயக் கொள்ளளவு

உந்தன் பார்வைகளிலும்,

அகத்தீண்டல்களிலிலும்

இடையறாமல் பொழியும்

காதல் மாமழையில்

பெருக்கெடுத்து நிறைகின்றது

என் இதய அணை.

கொள்ளளவு மிகுந்து

உடைப்பெடுக்கும் முன்னே 

சேதாரங்கள் தவிர்க்க வந்து விடேன்

உந்தன் காதல் சொல்லிவிடேன்.

ஹைதராபாதில் தனது முதல் நாளை முடித்து அலுவலகத்தினின்று கெஸ்ட் ஃஹவுஸிற்கு திரும்ப வரவேண்டி புறப்பட்டு நின்ற மீரா, தான் சென்ற நேரம் முதலாக எதிர்பார்த்திருந்த கார்த்திக்கை எதிர்பாராத நேரத்தில் சந்திக்க நேர்ந்தது. அவனுக்கு முகமன் கூறி கைகுலுக்கி, சம்பிரதாய வார்த்தைகள் பேசி அவ்வளாகத்திற்கு வெளியே வந்தாள்.

அவ்வளாகத்தின் வெளியே ஷேர் ஆட்டோக்களும், மனைவியரை அழைத்துச் செல்ல வந்திருக்கும் கணவர்களின் பைக்குகளுமாய் அந்த மொத்த சாலையும், சுற்று வட்டார இடமும் அமளி துமளிப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தது.

தான் அலுவலகத்தினின்று திரும்ப வந்த அந்த ஆறு முதல் ஆறரை மணியிலான நேரம் அந்த காம்பஸில் உள்ள பெரும்பாலான அலுவலகத்தினின்றும் பணிபுரிவோர் வீட்டிற்கு திரும்பும் வழக்கமான நேரம் என அவள் அப்போது புரிந்துக் கொண்டாள்.

தனது அலைபேசியை எடுத்து ஓலா ரிக்ஷா பதிவுச் செய்ய அடுத்த அரை மணி நேர போராட்டத்திற்கு பின்னரே அவளுக்கு ரிக்ஷா கிடைத்தது. வீட்டிற்கு வந்தவள் தன் பெட்டியில் பத்திரமாக வைத்திருந்த மேகி நூடுல்ஸ் செய்து இரவுணவை முடித்துக் கொண்டாள்.

அதன் பின்னர் வீட்டினருக்கான நேரம்… அப்பா, அம்மா மற்றும் தங்கைகள் என அலைபேசியில் நேரம் செலவழிந்தது. அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸ் வசதிகளை வீடியோ காலில் சுற்றிக் காட்ட அவள் வீட்டினருக்கு பரம திருப்தி.

“நாளைக்கு இங்க கடை எங்கே இருக்குன்னு பார்த்து சாமான் வாங்கி சமைக்கணும் மா…”

தாய்க்கு விபரம் சொன்னவள் அலைபேசியை துண்டித்தாள். தன் அறைக்கு வந்து உள்ளே பூட்டிக் கொண்டவளாக அந்த ஒற்றைப் படுக்கையில் தலை சாய்க்க, தன்னை ஒட்டிக் கொண்டே இருக்கும் தங்கைகளை மனம் தேடியது. இப்படி இத்தனை தனிமையாக அவள் தன்னை முன்பு ஒருபோதும் உணர்ந்ததில்லை.

‘சரி, ஒரு சில வாரங்கள் தானே? நாட்களை கடத்துவோம்’ என எண்ணி நேரம் போக்க அலைபேசியை எடுத்து வாட்சப் ஸ்டேடஸில் யார் யார் என்ன வைத்து இருக்கிறார்கள்? எனப்பார்க்க பாஸ்கரது ஸ்டேடஸ்கள் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருந்தன.

குடும்பத்தினரோடு அவன் இருக்கும் புகைப்படங்களை வரிசையாக வர அதனடுத்து குழுவாக இருக்கும் சில புகைப்படங்கள் வர அடுத்து வந்தது அவள் எதிர்பாராதது ஜீனியர் என் டி ஆர் புகைப்படங்கள் சிலவற்றில் அந்த நடிகரோடு பாஸ்கரும் இருந்தான்.

தான் பார்த்த குழு புகைப்படங்கள் அத்தனையும் “ஜீனியர் என் டி ஆர் இரசிக மன்ற” புகைப்படங்கள் என ஒருவாறாக மீராவுக்கு புலப்பட்டது.

மீராவுக்கு இப்போது அலுவலகத்தில் தாம் பார்த்த தாடிக் கேடிகளின் பிண்ணனிக் காரணம் புலப்பட்டது. ‘அப்பப்பப்பப்பா தமிழர்களை விட தெலுங்கர்கள் இன்னும் அதிகமான சினிமா பைத்தியமா இருப்பாங்க போலவே?’ வியந்தாள்.

பாஸ்கர் ஜீனியர் என் டி ஆர் இரசிக மன்றத்தில் பெரிய பொறுப்பில் இருக்கின்றவனாக இருக்க வேண்டும். அதனால் தான் நடிகரோடு சேர்ந்து புகைப்படம் எடுப்பதெல்லாம் சாத்தியமாகி இருக்கும் எனும் எண்ணம் வந்ததும் தாடியோடிருந்த மற்றொருவனது நினைவும் வந்துச் சென்றது.

‘கார்த்திக்…. ஐயோ கார்த்திக் அவனை எப்படி மறந்தேன்? அவனுக்கு என்னவாகி இருக்கும்?’ அவனை முதன் முதல் பார்த்ததும் மனதில் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியை மறுபடி உள்வாங்கினாள் மீரா.

கார்த்திக் குறித்து குழுவில் எத்தனை விவாதித்து இருப்போம் ஆனால், ஒருபோதும் யாரும் இதனை சொன்னதே இல்லையே?

அவனைக் குறித்து இவள் என்னென்னமோ நினைத்திருக்க, அவனைக் கண்ட போதோ? அவனது வலக்கண் பழுதாகி ஒளியின்றி வெள்ளை நிறமாக அந்தப் பகுதி இருக்க, அவனது தாமத வருகையும் நின்றிருந்த விதமும் அவளுக்கு சொன்னதென்ன? அவனிடத்தில் அத்தனை தயக்கம் … புதிதாய் வருகை தருகின்றவள் தன்னைப் பார்த்து அதிர்ச்சியுறுவாளோ? இல்லை பரிதாபம் கொள்வாளோ? என எண்ணியிருப்பான் போலும்.

இவளோ சாதாரணமாகப் பேசி கைகுலுக்க நீட்டியதும், பட்டும் படாமல் அவனது விரல்கள் தொட்டு விலகியதிலும் அவனிடம் பெரும் தயக்கம் வெளிப்பட்டு இருந்தது. ‘ஓ சமூக வலைத்தளங்களில் இவன் இல்லாத காரணம் இதுதானோ?’

கார்த்திக் என்றாலே மீராவின் மனதில் இருக்கும் சில கசப்புணர்வுகள் மாறாதுதான். ஆனால், இன்று அவனை கண்ட பின்னரோ தாம் இங்கு இருக்கும் சில வாரங்களில் அவனுடன் எந்த பிரச்சனையும் வேண்டாம் என அவள் முடிவெடுத்தாள். ஆனால், அப்படி அவள் மட்டும் முடிவெடுத்தால் போதுமா?

அடுத்த நாள் தான் கொண்டு வந்த சில பொருட்களைக் கொண்டு சமைத்து காலையும் உண்டு, மதியத்திற்கும் கொண்டு போக அலுவலகத்தில் அவள் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் வரிசைக் கட்டி நின்றன. கார்த்திக் அவள் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் விபரங்களை மின்னஞ்சலில் அனுப்பி இருந்தான்.

அவனை அவள் காலை முதலாக காணவில்லை. பெரும்பாலான மேனேஜர்களைப் போல தாமதமாகத்தான் வருவான் போலும் என எண்ணியவள், காலை பதினொன்று முதல் வேலைக்கான அந்த மீட்டிங்கை அனுரேகா எனும் ப்ரொஜெக்ட் லீடுடன் நடத்திக் கொண்டிருக்க அவளது சீரியஸான அணுகுமுறை அனுரேகாவை வியப்பில் ஆழ்த்தி இருக்க வேண்டும்.

“உனக்கு ஏராளமான விஷய ஞானம் இருக்கின்றது” எனச் சொல்ல மீரா முறுவலித்தாள்.

“அதுக்காக மொத்தத்தையும் நீ இன்னிக்கே முடிக்கணும்னு நினைக்கிறது தப்பு… நானே போன வாரம் தான் ஆஃபீஸ்ல சேர்ந்திருக்கேன்… நீ இத்தனை கற்றுக் கொடுத்தால் எப்படி? ச்சில் கர்ள்” சொல்ல மீராவின் புன்னகை விரிந்தது.

“ஹைதராபாத் சுத்தி பார்த்தியா இல்லியா?”

“இனிதான்… போகணும்”, தயங்கியே பதிலளித்தாள்.

அனுரேகாவின் பேச்சுக்கள் நிற்காமல் தொடர்ந்தன. பிறந்ததில் இருந்து ஹைதராபாதில் வசிக்கின்றவளாயிற்றே? ஒரு இண்டு இணுக்கு விடாமல் இடத்தின் விபரங்கள் சொல்ல, மீரா தங்கைகளுக்காக வாங்க இருந்த முத்து நகைகளுக்கான இடங்களை  குறித்து வைத்துக் கொண்டாள்.

முத்துக்களுக்கு பெயர் போன ஹைதராபாத், சார்மினாராக்கு பெயர் போன ஹைதராபாத், பிரியாணிக்கு பெயர் போன ஹைதராபாத், நிஜாம்களுக்கு பெயர்போன ஹைதராபாத்… அப்பப்பா அனுரேகாவின் ஒவ்வொரு பேச்சிலும் எத்தனை பெருமிதம்!?

தனக்கு போரடிக்கவும் அலுவலக பேச்சை வெற்றிகரமாக மாற்றிய அனுரேகாவின் சரளமானப் பேச்சில், மீரா கொஞ்ச நேரத்தில் ஏராளமான விபரங்களை தெரிந்துக் கொண்டாள்.

கூகிளின் உதவியில் தான் அத்தனையையும் அறிந்துக் கொள்ள அவள் எண்ணி இருந்தாள். அவளாக இத்தனையும் யாரிடமும் சென்று விசாரித்து தெரிந்துக் கொள்வதெல்லாம் சாத்தியமே இல்லை.விபரத்தை இணையத்தில் பெற்றுக் கொள்வதற்கும், அவ்விடத்தில் வசிப்போரிடம் தெரிந்துக் கொள்வதற்கும் ஏராளமான வித்தியாசம் இருக்கின்றதல்லவா?

தனக்கு சரளமாக அரட்டை அடிக்கும் பழக்கம் இல்லாவிட்டாலும், பிறர் பேச கேட்கும் பழக்கம் இருப்பதால் மீரா நடு நடுவே தட்டுத் தடுமாறி பதிலளித்துக் கொண்டு புன்னகை முகமாய் அமர்ந்திருந்தாள். அப்போது அந்த அறையின் கண்ணாடிக் கதவை யாரோ தட்டுவது கேட்கவும் திறந்தாள்.

ஹப்பா… எதிரில் நின்றவனைக் கண்டதும் இவளுக்கு மூச்சடைத்தது. ‘முன் தினம் தன்னைப் பார்க்க, தன்னிடம் பேச தயங்கி நின்றவனா இவன்?’ எனும் படியாக இருந்தான் கார்த்திக். அவன் முகத்தில் இப்போது தாடியை காணவில்லை. முடியையும் ட்ரிம் செய்து ஒரே நாளில் பராரி நிலையில் இருந்து ஃபெராரியில் பயணிப்பவன் போல மாறி இருந்தான்.

‘ஷப்பா அதென்ன சிரிப்பு? ஆளை விழுங்கி கபளீகரம் செய்கின்றது போல?’ பேஸ்தடித்து நின்றவள் அவன் அவளிடம் பேசாமல் அனுரேகாவிடம் தெலுங்கில் பேசுவதை கவனித்து நின்றாள்.

‘நானும் தமிழச்சி தான் நீங்க என்ன பேசினாலும் எனக்குப் புரியும்’ என்பதான பாவனை இவளிடம்.

இப்போது கார்த்திக் பதவிசாய் மீரா பக்கம் திரும்பினான். அதாவது இதுவரையில் அங்கு மீரா நிற்பதை அவன் காணவில்லையாம். நம்பித்தான் ஆக வேண்டும். இவள் மட்டும் என்ன? அவனை கண்டிருந்தாளா என்ன? இப்போதுதானே அவனை கவனிக்கின்றாள். அதாவது அப்படி காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்போது அனுரேகா முன்பாக சில விஷயங்களை சொல்லிச் சென்ற கார்த்திக், மீராவிடம் தன்னை வந்து சந்திக்கச் சொன்னான். அவன் அவளின் தற்போதைய ரிப்போர்ட்டிங்க் மேனேஜர் ஆயிற்றே? அவன் அழைத்தால் இவள் அவனை சந்தித்துதானே ஆக வேண்டும்?

மீட்டிங்கிற்கு அப்புறமாக பாஸ்கரை சந்தித்து அனுரேகாவுடன் பேசியவைகளை விவரிக்க அவனும் சிலவைகளை பகிர்ந்துக் கொண்டான். மறந்தும் அவனது வாட்சப் ஸ்டேடஸில் இருந்த ஜீனியர் என் டி ஆர் குறித்து அவள் கேட்கவில்லை. அவரவருக்கு அவரவர் இரசனைகள் அல்லவா?

அன்றே மீராவிற்கு கார்த்திக் ஒரு டாகுமெண்ட் தயாரிக்கும் வேலையை கொடுத்தான். தான் எந்த வேலையாக வந்திருக்கிறோமோ அதற்கும் இந்த டாகுமெண்டேஷனுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லையே என மீரா திணறினாலும் கூட கவனமாக அதனை தயாரித்துக் கொடுத்தாள். அதன் பின்னர் கார்த்திக்கின் மீராவிற்கான மண்டை குடைச்சல்கள் ஆரம்பித்தன.

கடந்த சில நாட்களில் மீராவிற்கு கார்த்திக் மீது இருந்த ஒரு சில எண்ணங்கள் சற்று மாறியிருந்தன. தகுதி இல்லாதவனுக்கு மேனேஜர் பதவி என ஆரம்பத்தில் அவள் எண்ணியிருக்க, அவன் பிறரை சிரித்துப் பேசியே வேலை வாங்குவதில் எமகாதகனாக இருந்தான். சும்மாவா எல்லாரும் அவனை அண்ணகாரு, அண்ணகாரு என அழைக்கின்றார்கள்?

பிறரிடம் அன்பாக பேசியே வேலை வாங்குவது ஒரு திறமை. அதிலும் புன்னகை மாறாமல் உரிமையாக, கிண்டலும் கேலியுமாக பேசி மிகச்சரியாக வேலை செய்ய வைத்து விடுவதென இவை எல்லாம் தனக்கு சுட்டுப் போட்டாலும் வராதே?

மீரா அவனளவு தனக்கு திறமை இல்லை என்றே புரிந்துக் கொண்டாள். சொன்ன வேலையை சிரமேற்றுச் செய்வாள். ஆனால், பிறரை தனது கட்டுக்குள் கொண்டு வருவது? தன் விருப்பத்திற்கு பிறரை வளைப்பது என்பது அவளுக்கு சுத்தமாக வராது. அவனைப் பார்த்து தனது திறமைகளை வளர்த்துக்கொள்ள எண்ணினாள்.

வழக்கம் போல மீரா தனது வேலைகளை தொடர்ந்தாள். ஆரம்பத்தில் அவன் மீது தவறான எண்ணங்கள் கொண்டு இருந்தாலும் கூட, தாம் ஹைதராபாதில் இருக்கின்ற நாட்களில் எதையும் காட்டிக் கொள்ளக் கூடாது என நினைத்திருந்தாலும் அவள் எண்ணியது போல நாட்கள் அமைதியாக கடக்கவில்லை. கடந்த நாட்களில் கார்த்திக் இவளை, இவளது தினசரி நடவடிக்கைகளை கட்டுப்படுத்திய விதங்கள் அதீதமாக இருந்தன. மீராவிற்கு அவனது அடக்குமுறைகள் மூச்சு முட்டிப் போய் விட்ட நிலைதான்.

அவன் சொல்லி இவள் தயாரித்த டாகுமெண்டில் இதுவரைக்கும் ஐந்து திருத்தங்கள் சொல்லி விட்டிருந்தான். அதுவும் எப்படி? முதலில் அ, ஆ படிக்கும் குழந்தைக்கு கற்றுக் கொடுக்கும் விதத்தில் தனக்கு அருகில் அமர வைத்து…ஒவ்வொன்றாக எடுத்துச் சொல்லி…. தன்னை அவனது மடிக் கணிணியில் திருத்தம் செய்ய வைத்து….அப்ப்பப்பா விட்டால் மீராவை மடியில் வைத்துக் கொள்வானோ? இப்படித்தான் ஆரம்பித்தது மீராவின் சோதனைக்காலம்.

பிடித்தம்

எரிச்சல்மூட்டும்

உந்தன் ஆளுமைகள்…

கோபப்படுத்தும் உந்தன்

அதீத உரிமை பாராட்டல்கள்…

ஆக்டோபஸாய் எனை வளைத்து,

கரத்திற்குள் வைத்துக் கொள்ள முயலும்

உந்தன் முயற்சிகள்…

இவைகளில் ஒன்றும்

எனக்கு பிடித்தமாயில்லை

என்பது எவ்வளவு உண்மையோ…

என் பிடித்தமின்மை உணர்ந்து

நீ விலகிச் செல்வதும் ….

அந்நியமாய் நிற்பதுவும் கூட

எனக்கு பிடித்தமில்லை என்று…

என்றேனும் உணர்வாயா?

தீயாய் தகிக்காமல்

பனியாய் குளிராமல்

மிதமாய்க் காதல் செய்ய 

என்று கற்பாயடா நீ?

தொடரும்

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here