Contest Entry 17

0
304

நர்மதா சுப்ரமணியம்

எனது பெற்றோரின்
விருப்பத்திற்காய்
என் கனவைச் சிதைத்து
கரம் பற்றினேன் உன்னை!!

என் கனவை
கருகவிட்ட காலனாய்,
என் லட்சியத்தை
நொறுங்க வைத்த பந்தமாய்,
என் சுயத்தை
அழிக்க வந்த ஆழியாய்
உன்னை எண்ணி
மனதோடு கதறியிருந்தேன் நான்
என் லட்சியத்தை நீ அறியவில்லை
என்று நான் அறியும்வரை!!

நீ அறிந்த வேளையில்
உனதாய் ஏற்றாய்
என் அனைத்தையும்!!
என் உடல்,பொருள்,ஆவி
மட்டுமல்ல
என் சுயத்தை மீட்டெடுக்கும்
என் லட்சியத்தையும்
உனதாய் ஏற்றாய்!!

நான் காணாத கனவின் பலனாய்
தவமின்றிக் கிடைத்த வரமாய்
உணர்ந்தேன் உன்னை!!

என் இலக்கின் பயணத்தில்
தோள் கொடுத்து
தாங்கிச் சென்றாய்!!

இதோ அடைந்து விட்டேன்
என் இலக்கை
உன் உறுதுணையோடு!!!

மனம் பூரித்து நெகிழும்
இந்நொடியில்,
“என்னை உனக்கு எவ்ளோ பிடிக்கும்”
என்றும் நீ என்னிடம் கேட்கும்
வினாவை விழி வழிக் கேட்கிறாய்
இப்பொழுது!!

“உலகில் நான் விரும்பும்
பொருளனைத்திற்கும் மேலாய்,
என் இலக்கின் மீது கொண்ட
பற்றைத் தாண்டிய நேசமாய்,
நீ மட்டுமே போதும்
என் ஆயுளுக்கும் என
ஆவி துடிக்கும் பாசமாய்,
மனம் நிறைந்த காதலாய்,
அண்டம் நிறைத்த காற்றாய்,
என் சுவாசமாய்,
என் யாவுமே நீ என்று
பித்தம் கொண்டு
அலையும் வண்ணம்
பிடிக்கிறதடா உன்னை”
உன் அணைப்பின் இருப்பில்
விடை மொழிந்தது மனது!!

–நர்மதா சுப்ரமணியம்

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here