Contest Entry 46

0
214

அர்ச்சனா நித்தியானந்தம்

காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு
விண்ணில் உன்பெயர் எழுதுவிடு
எல்லையற்ற எல்லையைத் தொட்டு
பெண்மையின் உயரத்தைக் காட்டிவிட்டு

கரிசல்காட்டுக் கிழத்தியும்
உன்னில் தன்னை காணட்டும்
மரப்பாச்சி பெண்டிரெல்லாம்
மறந்த சிறகுகளை மீட்கட்டும்

பெண்ணவள் கையசைக்க
கோள்களும் கட்டுப்படும்
புன்னகையை சிந்திச்சிதற
பூமித்தட்டுகளும் அசைந்துவிடும்

உந்தன் சிரிப்பில் புதைந்துபோன
ரண வலிகளை நான் அறிவேன்
உனது பயணம் தொடர்ந்திருக்க
வழிதோறும் நான் வருவேன்

நீ கலங்கி நின்ற நேரங்களில்
என் சின்னச்சிரிப்பே ஆறுதல் என்பாய்
இன்று உன் சிரிப்பைக் காணக்காண
என் கண்கள் கலங்குதடி…

தாரகைக்கு முத்தமிட்டு வா
தரை மீது காத்திருக்கிறேன்!
அடுத்த கனவின் அத்தியாயத்திற்கு
ராமனின் அணிலாகிட தவமிருக்கிறேன்!!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here